Blog

5. sep, 2017

Telkens als ik denk dat ik het rustig aan ga doen dan verval ik, zoals altijd weer in een oude gewoonte. "Ik ben gewoon murf".. Ik hoor het mezelf zeggen en zit zo weer in een opnieuw "ontstoken vuurtje" wat als een borrelend heksen keteltje staat te pruttelen. Pfffff; "hoe kom ik er ook op.

Als ik me murf voel dan ben ik al een tijdje onderweg naar de behoefte aan iets nieuws, iets waar ik weer energie van krijg. Waarom ben ik altijd in beweging? Mijn man zegt dat hij ziet dat ik mij kan ontspannen en dat ik dit ook gewoon doe, als heb ik het nog zo druk. Hij verteld dit niet direct aan mij, maar via een omweg tijdens een training voor ondernemers..

Dat is mijn man, hij ziet het wel, voelt alles, maar is rustig en indirect betrokken bij alles wat ik doe. Hij is inmiddels de 50 gepasseerd, incl. pop van 4 meter hoog en een surprice party. De jongens hebben enorm hun best gedaan om alles zo goed mogelijk te regelen, natuurlijk op het allerlaatste moment, maar met liefde en zorgzaamheid. Wat lijken ze toch veel op hun vader...

Als ik erover nadenk dan besef ik dat het potje altijd pruttelt, soms overkookt en altijd wordt bijgevuld. We doen het best goed zo samen. We zijn in beweging, hebben wensen, ontspannen, genieten, mopperen en helpen elkaar weer in balans te krijgen. Zoveel gaat onbewust, zoveel gaat vanzelf. 

Bewust-onbewust, of was het nou onbewust-bewust... Hoe dan ook, ik ben blij met mijn heksen keteltje en met mijn man die er altijd voor mij is. De gewoonte die zo heerlijk is, die mijn hart verwarmd als een heksen keteltje en als ik denk dat ik het even niet meer zie zitten dan weet ik dat het een slechte dag is en geen slecht leven.

 

Liefs Mech...

 

 

29. apr, 2017

27 April Nieuwe maan.

Het is vandaag nieuwe maan 🌚 
Je ziet de maan niet maar hij is er wel. Loslaten is nu nog duidelijker aanwezig, maar ook de manier waarop wordt nu aanweziger.

Levenskracht is ontwaakt. Alles staat in bloei en je ervaart dat je voornemens opeens heel goed voelen. Energie is meer naar binnen gericht. Dit is de tijd om heel mindful jouw goede voornemens en verworven inzichten echt helder te maken. Zon en maan staan naast elkaar waardoor diepgang op emotioneel en sensueel gebied wordt versterkt. De stand van de sterren vergroten iedere behoefte tot ACTIE. Alles wat vertrouwd voelt geeft rust. Gebruik de aardse energie om te rusten en te genieten van aardse zaken. Waar ligt je passie op dit moment? Luister naar je hart als je keuzes maakt en blijf trouw aan je idealen...

Kortom een hele goede tijd om mindfulness toe te passen naast de dagelijkse mindful momentjes.

Liefs Mech...

3. apr, 2017

"Zal ik eten meenemen straks, waar heb je zin in?" Ik geef aan dat ik ook wel in het zonnetje wil zitten of samen even ergens heen wil. We gaan patat eten; appt mijn man, want daar heb ik echt zin in. Hij is een echte huismus en het liefst elke dag na zijn werk lekker thuis.

Ik ben een echte avonturier; helaas belemmert mijn gezondheid mij regelmatiger dan ik zou willen. Toch houden we zo mooi de balans. 

We hebben onlangs onze luxe auto ingeruild voor een camper bus, 1 nachtje precies, hebben we erin geslapen; eigenlijk noodgedwongen en met 5 graden vorst. 

Verder dan dat zijn we nog niet gekomen, is dat omdat we geen tijd hebben, geen tijd maken of is er een andere reden voor. Wel weet ik dat het is wat het is en ik mij er voor nu bij neerleg.

Wel fantaseer ik over mooie reizen door karakteristieke dorpjes en uitgestrekte landerijen met veel kleur en groen. Vrolijke mensen die je niet kent en je dan dus helemaal jezelf kunt zijn. Ik kan niet wachten om verder te dagdromen. Het lijkt wel mijn eigen mindfull les; vaak laat ik mijn cursisten meegaan in een geleide meditatie naar een mooie en veilige plek. Nu ben ik zelf aan de beurt.

Wil ik wel aan de beurt zijn, want dat betekend dat ik mij er echt toe moet zetten om te bellen en om een afspraak te plannen. Deze afspraak verzekerd mij er dan van dat ik minimaal 5 dagen "op vakantie" ben in de meest steriele hotel kamer die je je kunt voorstellen. Ik moet dit echt gaan doen maar ik zie nog zoveel beren op de weg die ik nog niet kan aaien; ik vindt ze gewoon niet zo lief.

Het betekend maximaal 7 weken niet kunnen werken, autorijden en schuldig voelen op de koop toe nemen. Het betekend ook dat ik mijzelf echt open moet stellen voor wat komen gaat; of eigenlijk" wat dan zeker weten, nooit meer komen gaat"

Ja ik moet het doen, maar nu nog even niet...

Ik ga nog even door met dagdromen, lekker op vakantie thuis. Misschien denk ik wel te moeilijk en ben ik dan lekker thuis op vakantie. 

Liefs Mech...

26. dec, 2016

26-12-2016

Het is gewoon niet te geloven, maar een kilo of 5 in 2 weken, voor een jongen in de groei is enorm veel. 

Ik zie zijn holle ogen en voel zijn paniek maar kan zijn angst niet wegnemen. Hij vraagt mij of ik de huisarts wil bellen. Het enige wat hij eet is pitloze druifjes. 

We meten eerst of er sprake is van koorts en ik wil hem graag mobiliseren, dat betekend uit bed; zodat ik hem beter kan inschatten. Het kost het ventje zoveel moeite dat ik besluit om gelijk te bellen. Ik vertel hem dat ik straks de telefoon aan hem geef, hij weet immers goed wat hij voelt.

Hij verteld rustig hoe het verloop is gegaan, wat hij voelt en het verbaasd mij hoe goed hij zich kan uitdrukken. Wat ben ik toch trots op mij bonus zoon. Hij spreekt dezelfde taal maar is nog maar 16 jaar. 

We rijden naar de huisartsenpost en ik zie zijn gezicht vertrekken, zijn ademhaling is kort en strak en elke hobbel voel ik voor hem. Natuurlijk worden we niet direct geholpen maar wel direct doorverwezen, ondanks geen koorts aanwezig. 

Gelukkig geneest hij goed na een operatie en een paar dagen ziekenhuis en zijn papa en mama bij hem in de buurt. Zijn bonus ouders zijn ook in de buurt, dubbel veilig gevoel lijkt mij!!!

1e Kerstdag zie ik hem weer voor het eerst en ik besef hoe ik zelf geschrokken ben van mijn zieke bonus zoon, ik voel hoe diep hij mij raakt en hoeveel hij voor mij betekend. Wat naar dat je dit dan pas echt goed voelt, gaat er door mij heen en vooral besef ik mij hoe gelukkig ik mag zijn met 2 bonuszonen die mijn gezin compleet maken.

Ik heb al die tijd de angst van zijn vader gevoelt en gezorgd dat alles gewoon doordraaide zoals hij ook altijd doet voor mij.. Liefde is echt zo fijn maar bah wat is het ook scherp soms...

Mijn grote, kleine ventje die dubbel zoveel verdiend en ook krijgt...

 

Liefs Mech...

7. nov, 2016

"Wat zie je in hem"??

"Ik heb geen idee, het verlangen is groot, het verstijft mij en maakt me onzeker."
Dat is wat je zegt en dat is ook wat ik zie gebeuren...Weet je zeker dat dit is wat je wilt?
Dat je je wilt binden of juist alleen emotionele voeding nodig hebt?  Ik hoor je zeggen "ik snap wat je zegt" .

Hahaha snap je het zelf ook???

Uren kletsen we wat af over "werk, mannen, verlichting, verloedering" en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Zo leuk hoe het is ontstaan en doorgroeit. Zelfs jouw dochter sluit ik in mijn hart en dichtbij komen vindt ik niet meer zo moeilijk. Je weet veel over mijn verleden, heden en ook de toekomst delen we samen. 

Finse sauna, afgezakte handdoek, te kleine witte slippers en een speelgoed geweer. Wie bedenkt zoiets????
Alleen jij begrijpt waar ik het over heb en ik weet zeker dat je alweer je buikspieren aan het trainen bent nu.

Je vroeg me of ik hierover wilde schrijven, gewoon omdat het kan. Op het bankje, een echt wollen deken uit grootmoeders tijd en een vuurpot met een zelf gefabriceerde schoorsteen. Bewust van alles. De sterren, de maan, de dieren, de kou, de geuren en alles wat je opvalt als je zo relax zit. Gek is het dat je je vaak zorgen maakt over dat alles zo ver weg is terwijl het er gewoon is, precies zoals het is…

Vriendschap; Het is fijn om terug te lezen over dat wat je in het dagelijkse leven zo onzeker maakt en als je het terug leest blijkt het heel normaal maar vooral heel bijzonder. Bijzonder omdat je gezien wordt, gewoon zoals je bent met alles wat een “ander” misschien zou afkeuren of al heeft afgekeurd, gewoon omdat ze "jou" niet zien. Nee, ze kunnen je niet zien en of dat nou ligt aan desinteresse, onmacht of angst, eigenlijk maakt het niet uit. Mensen gaan en komen voorbij in je leven, van ieder leer je iets en het geeft je iets of neemt iets af, maar altijd weer komt het verleden zomaar even voorbij en valt het puzzel stukje toch weer in elkaar. Gewoon omdat het past. 

Vriendschap is bijzonder, het geeft je vleugels (wij noemen het "onze propellertjes") het geeft je veel stof om over na te denken, het zorgt voor een zachte landing als je verdrietig bent en geeft je een Six pack van al het lachen. Het lijkt wel een fantastische vorm van Therapie.  

Ik ben blij met deze “therapie” en waarschijnlijk snap je beter als geen ander wat ik bedoel. Daarom ben je mijn vriendin…

 

Liefs Mech…