Blog

1. nov, 2021

01-11-2021

Herfstvakantie met ons huisje op wielen oktober 2021... Momenten van bezinning en inzicht druppelen langzaam binnen. Herfst staat voor loslaten en tijdens onze rit vanuit Kropswolde richting Italie voel ik ook de voordelen van laat vakantie hebben.

De bergtoppen met hier en daar wat sneeuw, de lange en donkere tunnels, een warm herftst zonnetje, steile hellingen en "ome Jan tandenpoetsen" ( zo noemde wij vroegen de enorme watervallen, geen idee waarom) geven een adrenaline kick, ik wordt er nerveus van en krijg het soms wat benauwd. Toch wil ik meer van dit...

Na een poosje bemerk ik een emotioneel en weemoedig gevoel dat me overvalt zodra we de Gotthard Tunnel naderen. Mijn stoere vader die ons, "(wij waren met zijn zessen, eerst even "slaapie" doen" ) op zaterdagavond om 21 uur in de Opel Record met Adria Caravan erachter, richting de eerste stop in Koblenz reed en ons vervolgens in Ascona aan het Lago Maggiore bracht. Vele herinneringen dwarrelen als de herfstbladeren door mijn hoofd en ik deel dit met mijn moeder, broer en zus onderweg met foto's, filmpjes en berichtjes en is mijn broer onze gids.

Ik laat het los. 🍂

Ik hoop dat ik mensen inspireer door te genieten van niets bijzonders doen, en ja ook ik moet over een drempel heen, ik ben altijd bezig en aan het zoeken naar verbetering. De herfst geeft dus aan dat je niets anders kan dan overgeven en loslaten.

♡"De drempel naar niets doen"

♡"Niet schuldig voelen als je in rust bent"

♡" Je mag gewoon even niets bijzonders doen"

♡" Ruimte maken voor gevoel"

♡" Missen van geliefde die deel uitmaakte van onze vakanties en er niet meer bij zijn" ☆ Tom "papa" ☆ Yvette "Zus" ☆ Ome Jaques ☆ Tante Wilma ☆ Oma

 

"Wie de eerste Palmboom ziet krijgt een ijsje", stuurde mijn broer nog als herinnering 🌴

Liefs Mech...

8. mrt, 2020

Een hels kabaal vult mijn oren, de man in de scootmobiel rijd voorbij en de ganzen aan de overkant lopen hem achterna. Dit dagelijks tavereel om ze te voeren en het vermakelijke gakken geeft me elke dag een lach op mijn gezicht.

Een omgevallen boom in de tuin neemt mijn aandacht. Toch zakt mijn aandacht naar het water...

Bloemen en planten beginnen steken voorzichtig hun kopjes in de lucht, de oever veranderd van een goudgele, dorre boel naar een licht groene oase met kleine sprietjes en met weerspiegeling van zonnestralen en de ganzen die dobberen, voel ik een gons van geluk door mijn buik omhoog gaan...

Alle kippen en konijnen hebben een plekje in de zon gevonden waar ze zich te goed doen aan de warmte en de nieuwe geuren die de natuur afgeeft.

Opnieuw gaat mijn blik naar de omgevallen lijsterbes. Het was een prachtige en sierlijke boom, eigenlijk een tweelingboom. Dat is tegelijkertijd ook de reden dat de storm de boom heeft gevloerd. Water die tussen de twee stammen loopt zorgt voor verrotting van de stam en maakt de boom hol en zwak. Nooit geweten en altijd bijzonder genoten van het natuurlijke dak boven de dieren. Hun beschutte plek is nu een open vlakte. Gelukkig is het voorjaarszonnetje nu zeer welkom. Onze eigen kleine oase groeit en bloeit, laat los en geeft.

Vandaag de eerst plantjes gepoot.

Liefs Mech...

2. jan, 2020

Een schrikkeljaar betekent in dit geval dat 2020 geen 365, maar 366 dagen telt.

Die extra dag is éénmaal in de 4 jaar nodig omdat het de aarde niet lukt om in 365 dagen een baan rond de zon te draaien. Daar is afgerond per jaar 6 uur meer voor nodig. In 46 voor Christus voerde Julius Caesar de Schrikkeldag in. Door elke 4 jaar één dag er tussen te voegen, is de disbalans tussen onze jaartelling en de tijd die de aarde nodig heeft een rondje om de zon te maken, zo goed als opgelost. De schrikkeldag is 29 februari...

Liefs Mech...

27. jun, 2019

`Samen hoop`

Het is een magisch gezicht, op een prachtige dag rondom de vijver. 
 
Twee zo uit elkaar liggende gevoelens van vreugde en verdriet vullen de ruimte. Samen lopen we om de vijver en genieten we van de mooie stands onder het genot van sfeervolle muziek. 
 
Lokale ondernemers zijn aanwezig en doen hun best om zoveel mogelijk in te zamelen, de mooiste artikelen met diepere betekenis staan te pronken en maken het geheel hartverwarmend. 
 
De paarse gloed die overheerst over het terrein geeft kracht aan het geheel. `Wauw` we wandelen 2 uur per keer en de gemiddelde snelheid is 15 minuten bij 1 rondje om de vijver, ik besluit door te stappen en maak er 7 minuten van. Ik voel mij geweldig en voel mij fijn dat ik zo mijn steentje kan bijdrage. Elke ronde zie ik mijn vriendin, ze lijkt te genieten samen met lotgenoten bij de grote witte tent waar ze de gehele dag verwend worden met heerlijke hapjes, drankjes en wellness.  
 
Opeens is daar het besef dat ik zelf ook weer gezond ben, dat ik 3 x per week flink aan het sporten ben, dat ik met gemak deel neem aan de samenloop en me erg verbonden voel met de mensen die nog ziek zijn. Ik heb herinneringen aan mijn dierbare en neem ze mee tijdens mijn rondes. 
 
De beperkingen die ziek zijn geeft, de angst en de wanhoop. Ik voel mij verbonden en loop door de erehaag samen met de enorme groep met ere gasten en de aanmoediging van de paarse gloed. 
Wat een samenhorigheid binnen Hoogezand, ik voel me opeens trots dat ik hier ook woon, iets wat ik nog nooit zo heb gevoeld. 
 
Ons team draagt de mooie naam `Angel` en wij lopen samen met clienten, medewerkers, vrienden en familie de rondes die verbonden zijn door beschreven en beschilderde kaarsen zakken langs de gehele route. 
 
De laatste ronde lopen we samen met moeder en zoon en een van onze cliënten die dichterbij staat dan ik besefte. Het is de mooiste ronde, speciaal voor de ere gasten. De paarse gloed loopt als een enorme slang om de vijver, de groep is in zijn geheel zo groot dat ik er kippenvel van krijg en wat zijn we blij met onze zonnebril. 
 
De paarse gloed geeft een magisch gevoel aan het geheel en heeft uiteindelijk een enorm bedrag opgeleverd waar we allen een diepe buiging voor mogen maken. 
 
Liefs Mech...